«Άγιοι του Πόντου: Μάρτυς Γόρδιος από τα Κόμανα Καππαδοκίας του Πόντου» από τον Θεοφάνη Λάζαρη

Κάνοντας πράξη το μίσος του για τους χριστιανούς του Πόντου ο Λικίνιος διορίζει Επάρχους στον Πόντο τους πιο φοβερούς διώκτες της πίστεως μας. Στην Καισάρεια διορίζει τον Αγριππίνο ο οποίος ξεκινά διωγμό των χριστιανών στο λαό και τον στρατό. Τον Δεκέμβριο του 313 καλεί στο γραφείο του τον αξιωματικό Γόρδιο και του αναθέτει την  ευθύνη ευρέσεως χριστιανών στο Τάγμα του ιππικού. Τον συμβουλεύει να κάνει δήθεν τον χριστιανό προκειμένου να κερδίσει τη φιλία των χριστιανών του στρατεύματος και στη συνέχεια να τους παραδώσει στον Έπαρχο προκειμένου να υποστούν φρικτά βασανιστήρια. Στο τέλος της συνομιλίας τους ο Έπαρχος διακρίνει μια συστολή στον αξιωματικό. Στις επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις του αν είναι και ο ίδιος χριστιανός του αποκαλύπτει πως τα μέλη της οικογένειας του είναι χριστιανοί αλλά ο ίδιος αρνείται το Χριστό.

Φεύγοντας από το γραφείο του Επάρχου ο Γόρδιος άρχισε να βασανίζεται από τις τύψεις της αρνήσεως του Χριστού. Παίρνει την απόφαση να φύγει ντυμένος ως βοσκός με προορισμό τους πρόποδες του όρους Αντίταυρος όπου και θα ζήσει ασκητικά. Μετά από πολυήμερη πορεία μέσα από συνθήκες δριμύτατου ψύχους φθάνει στον προορισμό του βρίσκοντας μια σπηλιά ως τόπο διαμονής του. Επί ένα χρόνο ζει ασκητικά κάνοντας χιλιάδες μετάνοιες καθημερινά, κλαίγοντας γοερά, ζητώντας συγχώρεση από τον Κύριο. Η ψυχή του όμως παρ’ όλα αυτά δεν ησυχάζει. Ποθεί το μαρτύριο, ζει κι αναπνέει για να ομολογήσει την πίστη του μπροστά στον Έπαρχο.

Στις 3 Ιανουαρίου του 314 παρουσιάζεται στη Σύγκλητο και ζητά να δει τον Έπαρχο. Στην ερώτηση του Έπαρχου ποιος είναι ο λόγος της παρουσίας του, του απαντά ότι θα του παραδώσει τον Γόρδιο. Ο Έπαρχος μην μπορώντας να τον αναγνωρίσει εξ’ αρχής λόγω της ασκητικής του ζωής,  του υπόσχεται γενναία αμοιβή και περίθαλψη για την εύρεση του Γόρδιου που του υποσχέθηκε. Η όψη όμως αλλάζει αμέσως όταν ο Γόρδιος αποκαλύπτει την ταυτότητα του και του ανακοινώνει την αμετάκλητη απόφαση του για το μαρτύριο.

Ο Έπαρχος μπήγει μια βελόνα στα δύο μάτια του, στη συνέχεια με μια τανάλια του αφαιρεί τη γλώσσα και τέλος του βάζει στο στόμα καυτό μολύβι. Ο Γόρδιος παραδίδει το πνεύμα του στον Κύριο ολοκληρώνοντας την επίγεια ζωή του με το μαρτύριο που τόσο πολύ επιθυμούσε σε ηλικία 28 ετών. Ο Μέγας Βασίλειος μετά από περίπου μισό αιώνα ύμνησε τον άγιο Γόρδιο με λαμπρά εγκώμια. Η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του στις 3 Ιανουαρίου.

Θεοφάνης Λάζαρης

Πηγή: Οι Άγιοι Του Πόντου .Μαγδαληνής Μοναχής Μην Ιανουάριος. Ιερόν Ησυχαστήριον Αναλήψεως Κοζάνης Αθήναι 1982