Vekrakos
Spartorama | «Μια σημαία μπορεί να πει περισσότερα από χίλιες υποσχέσεις» από τον Βασίλη Λαδά

«Μια σημαία μπορεί να πει περισσότερα από χίλιες υποσχέσεις» από τον Βασίλη Λαδά

Βασίλης Λαδάς 12/06/2026 Εκτύπωση Άρθρα Ιστορία Κοινωνία Οικονομία Παιδεία
«Μια σημαία μπορεί να πει περισσότερα από χίλιες υποσχέσεις» από τον Βασίλη Λαδά
Ο ιδιώτης τιμά. Το κράτος αδιαφορεί. Ο Μυστράς περιμένει.

Όταν η μνήμη υψώνεται από έναν ιδιώτη, η σιωπή της πολιτείας φαίνεται μεγαλύτερη. Ο Μυστράς δεν χρειάζεται μόνο επισκέπτες. Χρειάζεται τιμή, φροντίδα και σύμβολα. Τα κάστρα δεν είναι πέτρες. Είναι ψυχή, ιστορία και μνήμη.

Ο Μυστράς δεν είναι ένας απλός τόπος. Είναι μνήμη, ιστορία, Βυζάντιο, Ελλάδα. Είναι ένας τόπος που κουβαλά βάρος αιώνων και αξίζει να παρουσιάζεται με τον σεβασμό που του πρέπει. Γι’ αυτό και η εικόνα που αντικρίζει κανείς στο κέντρο του χωριού, με έναν ιδιώτη να στολίζει το μαγαζί του με βυζαντινές σημαίες και ελληνικά σύμβολα, δεν είναι απλώς μια όμορφη εικόνα. Είναι μια πράξη τιμής.

Την ίδια στιγμή, όμως, κοιτάζοντας ψηλά προς το κάστρο του Μυστρά, γεννιέται ένα εύλογο ερώτημα. Πώς γίνεται ένας ιδιώτης, με δική του πρωτοβουλία, να τιμά την ιστορία του τόπου, ενώ η πολιτεία και οι αρμόδιοι δεν έχουν φροντίσει για τα αυτονόητα; Μια βυζαντινή σημαία και μια ελληνική σημαία στο κάστρο δεν θα ήταν υπερβολή. Θα ήταν το ελάχιστο χρέος απέναντι στην ιστορία.

Δεν χρειάζονται πάντα μεγάλα έργα για να δείξεις σεβασμό. Μερικές φορές αρκεί ένα σύμβολο, μια σημαία, μια εικόνα που να λέει στον επισκέπτη ότι εδώ δεν βλέπει απλώς ερείπια, αλλά έναν ζωντανό τόπο μνήμης. Όταν ο ιδιώτης μέσα στο χωριό δίνει περισσότερο χρώμα, τιμή και ταυτότητα από ό,τι δίνει το ίδιο το κράτος στο κάστρο, τότε η διαφορά ενδιαφέροντος φαίνεται καθαρά.

Ο Μυστράς αξίζει περισσότερη φροντίδα. Αξίζει να φαίνεται η ιστορική του αξία όχι μόνο μέσα από τις πέτρες και τα τείχη του, αλλά και μέσα από τα σύμβολα που θυμίζουν ποιος ήταν, τι αντιπροσώπευσε και τι συνεχίζει να σημαίνει. Γιατί οι τόποι δεν τιμώνται μόνο με λόγια. Τιμώνται και με εικόνες που μένουν στη μνήμη.

Στην Ευρώπη τα κάστρα υψώνουν σημαίες, γιατί η Ιστορία χρειάζεται σύμβολα. Ο Μυστράς δεν μπορεί να μένει σιωπηλός και γυμνός από τα σημάδια της δόξας του. Μία ελληνική σημαία για το σημερινό κράτος και μία βυζαντινή σημαία ή λάβαρο των Παλαιολόγων για την ιστορική του ταυτότητα. Όχι υπερβολή, όχι φτήνια, όχι πανηγυρική εικόνα. Δύο σωστά τοποθετημένες σημαίες, σε υψηλό και διακριτό σημείο, θα έδιναν μήνυμα σεβασμού, μνήμης και τιμής.

Συγχαρητήρια κύριε Μπουρλόκα, γιατί με τον  στολισμό του μαγαζιού σας “Ο ΕΛΛΗΝΑΣ” με τις σημαίες του Βυζαντίου και της Ελλάδας τιμάτε έμπρακτα την ιστορία, την ταυτότητα και την αξία του Μυστρά.

Ο ιδιώτης τιμά. Το κράτος αδιαφορεί. Ο Μυστράς περιμένει.


Από τον Βασίλη Λαδά





Ένα σχόλιο επί του κειμένου άξιο προβολής 

«Είναι πραγματικά άξιο απορίας και προβληματισμού. Στην Κωνσταντινούπολη, πάνω και γύρω από τα βυζαντινά μνημεία, τα οποία αποτελούν κομμάτι της δικής μας ιστορίας και της βυζαντινής κληρονομιάς, βλέπει κανείς παντού τουρκικές σημαίες. Η Τουρκία προβάλλει τη δική της παρουσία, τη δική της ταυτότητα, τη δική της κυριαρχία, ακόμη και επάνω σε μνημεία που δεν γεννήθηκαν από τη δική της ιστορία, αλλά από το Βυζάντιο.

Όταν η Τουρκία προβάλλει τη δική της ταυτότητα ακόμη και επάνω σε βυζαντινά μνημεία, εμείς δεν γίνεται να μένουμε σιωπηλοί και άτολμοι στον ίδιο μας τον ιστορικό τόπο. Ο Μυστράς χρειάζεται φροντίδα, φωτισμό, σήμανση, παρουσία και σύμβολα. Γιατί η ιστορία που δεν την τιμάς, σιγά σιγά παύει να μιλά».


Οδός Εμπόρων