«Η Καλύτερη Διαφήμιση της Σπάρτης είναι η Ίδια η Σπάρτη. Οι Αγώνες Έρχονται και Φεύγουν. Η Σπάρτη Μένει» από τον Βασίλη Λαδά

Αναμφίβολα πρόκειται για μια σημαντική εκδήλωση που προβάλλει το όνομα της Σπάρτης σε ολόκληρο τον κόσμο και προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες. Όμως το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν πρέπει ή δεν πρέπει να δοθούν χρήματα για μια διοργάνωση.

Το πραγματικό ερώτημα είναι τι μένει στη Σπάρτη όταν τα φώτα σβήσουν και οι επισκέπτες αναχωρήσουν.

Ακόμη και αν βρεθούν τα χρήματα φέτος, τι θα συμβεί τα επόμενα χρόνια. Μπορεί ένας Δήμος να καλύπτει επ΄ αόριστον τόσο μεγάλα ποσά; Και ακόμη κι αν αυτό καταστεί εφικτό, ποια είναι η μόνιμη παρακαταθήκη που αφήνεται στην πόλη;

Οι μεγάλες διοργανώσεις δεν παραμένουν σε έναν τόπο μόνο επειδή επιδοτούνται. Παραμένουν όταν ο τόπος έχει ισχυρή ταυτότητα, ιδιαίτερο χαρακτήρα και εμπειρίες που δεν μπορούν να βρουν αλλού οι επισκέπτες.

Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη πρόκληση της Σπάρτης.

Χιλιάδες άνθρωποι έρχονται κάθε χρόνο στη γη του Λεωνίδα με μεγάλες προσδοκίες. Περιμένουν να συναντήσουν μια πόλη που να αντανακλά το παγκόσμιο ιστορικό της αποτύπωμα. Και ίσως εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη χαμένη ευκαιρία της Σπάρτης.

Οι άνθρωποι που συμμετέχουν στο Spartan Race δεν είναι απλοί επισκέπτες. Είναι άνθρωποι που έχουν κάνει τρόπο ζωής την πειθαρχία, την αντοχή, τη δύναμη και την υπέρβαση των ορίων τους. Είναι άνθρωποι που εμπνέονται από τις αξίες που ολόκληρος ο κόσμος έχει συνδέσει με το όνομα της Σπάρτης.

Πολλοί φτάνουν εδώ φορώντας περικεφαλαίες, κόκκινους μανδύες και σύμβολα εμπνευσμένα από τους αρχαίους Σπαρτιάτες. Άλλοι έχουν χαραγμένες στο σώμα τους μορφές πολεμιστών, ασπίδες, κράνη και ρήσεις που παραπέμπουν στη Σπάρτη. Για πολλούς από αυτούς, το ταξίδι δεν είναι απλώς ένας αθλητικός αγώνας. Είναι ένα ταξίδι προς έναν τόπο που θαυμάζουν και ονειρεύονται χρόνια.

Έρχονται πιστεύοντας ότι θα συναντήσουν τη Σπάρτη των ηρώων, των βασιλέων, των σοφών, των νομοθετών και των Ολυμπιονικών. Περιμένουν να δουν μνημεία, αγάλματα, διαδρομές μνήμης, ιστορικά σημεία αναφοράς και εικόνες που να δικαιολογούν το παγκόσμιο κύρος αυτού του ονόματος.

Και όμως, πολλές φορές φεύγουν έχοντας γνωρίσει περισσότερο τον αγώνα παρά τη Σπάρτη. Όχι γιατί λείπει η ιστορία. Αλλά γιατί λείπει η προβολή της ιστορίας. Όχι γιατί λείπουν οι ήρωες. Αλλά γιατί λείπουν τα έργα που θα τους φέρουν ξανά στη μνήμη των επισκεπτών.

Ο επισκέπτης αναζητά λόγους να συγκινηθεί, να φωτογραφηθεί, να θαυμάσει, να θυμηθεί και να επιστρέψει. Όταν όμως δεν βρίσκει αρκετά στοιχεία που να του αποκαλύπτουν το μεγαλείο της Σπάρτης, τότε η σχέση του με την πόλη παραμένει σύντομη και επιφανειακή. Και όταν ένας τόπος δεν αξιοποιεί το ίδιο του το όνομα, τότε αργά ή γρήγορα η συζήτηση μεταφέρεται αποκλειστικά στα χρήματα.

Αντί λοιπόν να συζητάμε κάθε χρόνο πώς θα βρεθούν χρήματα για να διατηρηθεί μια διοργάνωση λίγων ημερών, ίσως αξίζει να αναρωτηθούμε τι θα γινόταν αν αυτά τα χρήματα επενδύονταν με σχέδιο και προοπτική στην ίδια τη Σπάρτη.

Αν ένα μέρος αυτών των πόρων κατευθυνόταν στη δημιουργία μνημείων, αγαλμάτων, πάρκων ηρώων, ιστορικών διαδρομών, χώρων προβολής, αναβάθμισης του Ευρώτα και έργων που να αναδεικνύουν την παγκόσμια κληρονομιά της πόλης, τότε θα δημιουργούσαμε κάτι μόνιμο.

Κάτι που θα παρέμενε εδώ όχι για τέσσερις ή πέντε ημέρες, αλλά για δεκαετίες. Κάθε νέο μνημείο θα αποτελούσε έναν ακόμη λόγο επίσκεψης. Κάθε άγαλμα έναν ακόμη σταθμό φωτογράφισης. Κάθε πάρκο ηρώων έναν ακόμη προορισμό. Κάθε έργο μια ακόμη αφορμή για να ταξιδέψει το όνομα της Σπάρτης σε όλο τον κόσμο.

Η πραγματική ανάπτυξη δεν γεννιέται από ένα μόνο γεγονός. Γεννιέται όταν ένας τόπος αποκτά ταυτότητα. Η Σπάρτη διαθέτει ήδη το μεγαλύτερο όνομα. Εκείνο που λείπει είναι η συστηματική ανάδειξή του.

Αν επενδύσουμε στην ιστορία μας, στους ήρωές μας, στους βασιλείς μας, στους σοφούς μας, στις γυναίκες της Σπάρτης, στους Ολυμπιονίκες μας και στα σύμβολα που έκαναν τη Σπάρτη γνωστή στα πέρατα της γης, τότε δεν θα αναζητούμε εμείς επισκέπτες. Οι επισκέπτες θα αναζητούν τη Σπάρτη.

Και τότε κάθε διοργάνωση θα θέλει να συνδέεται με την πόλη μας, όχι επειδή πληρώνεται για να βρίσκεται εδώ, αλλά επειδή η ίδια η Σπάρτη θα αποτελεί από μόνη της παγκόσμιο προορισμό.

Το ζητούμενο λοιπόν δεν είναι μόνο αν θα πληρώσουμε για να μείνει μια διοργάνωση. Το ζητούμενο είναι να δημιουργήσουμε μια Σπάρτη που θα αξίζει να την επισκέπτεται κανείς όλο τον χρόνο. Γιατί οι αγώνες έρχονται και φεύγουν. Η Σπάρτη μένει.

ΧΤΙΖΟΝΤΑΣ ΜΝΗΜΕΙΑ, ΧΤΙΖΟΥΜΕ ΛΟΓΟΥΣ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΟΙ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Η Spartan αντλεί το όνομά της, το σύμβολό της και την έμπνευσή της από τη Σπάρτη. Η Σπάρτη δεν δανείστηκε τίποτα από κανέναν. Είναι η πηγή του μύθου, της ιστορίας και της ιδέας που ταξιδεύει σήμερα σε όλο τον κόσμο.

ΚΥΡΙΟΙ ΤΟΥ SRARTAN RACE ΣΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΟ ΕΠΑΝΙΔΕΙΝ!

Με το θάρρος της γνώμης…. από τον Βασίλη Λαδά