«Στο ίδιο έργο θεατές…» από τον Γιάννη Μητράκο

Μέσα στον ορυμαγδό των ευχών και των πυροτεχνημάτων η κυνική πραγματικότητα μας προσγείωσε απότομα.

Οι ελπίδες ότι κάτι θ’ αλλάξει σ’ αυτόν τον ταραγμένο κόσμο που ζούμε διαψεύστηκαν αυθωρεί με την πειρατική στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα για να συλληφθεί και να οδηγηθεί στα αμερικανικά δικαστήρια ο επί 12/ετία πρόεδρος της χώρας αυτής Νικολά Μαδούρο.

Τον τελευταίο καιρό το επικοινωνιακό επιτελείο του προέδρου Τραμπ είχε φροντίσει να στήσει ένα καταδικαστικό σκηνικό περί παραγωγής κι εμπορίας ναρκωτικών από τη Βενεζουέλα προς τις ΗΠΑ και ως πρωτεργάτης αυτής της υπόθεσης στοχοποιούνταν ο Πρόεδρος Μαδούρο. 

Για τους επικοινωνιολόγους της κυβέρνησης Τραμπ δεν είχε ούτε έχει καμία σημασία αν οι κατηγορίες που απηύθυναν προς το Μαδούρο είχαν ψήγματα έστω αληθείας. Για τους Αμερικάνους σημασία έχει να  τυλίξουν σε μια κόλλα χαρτί τους υποτιθέμενους εχθρούς τους και να αξιοποιήσουν την στρατιωτική τους ισχύ για να εφαρμόσουν τα κρυφά και άνομα σχέδιά τους.

Το ίδιο έργο παίχτηκε πριν από χρόνια επί κυβερνήσεως Μπους του νεότερου με τη στοχοποίηση του Σαντάμ Χουσεΐν ηγέτη του Ιράκ. Τον κατηγόρησαν με ασύστολα ψεύδη για παραγωγή και κατοχή χημικών όπλων, προχώρησαν σε στρατιωτική επέμβαση – πόλεμο πιο σωστά- κι αφού εισέβαλαν στο Ιράκ συνέλαβαν τον Χουσεΐν και τον κρέμασαν για να ομολογήσουν λίγο αργότερα πως το Ιράκ ποτέ δεν κατείχε τα χημικά όπλα για τα οποία κατηγορούσαν την κυβέρνηση του Σαντάμ!

Ο σκοπός της στρατιωτικής επέμβασης στο Ιράκ ήταν τόσο κοινότοπος, ώστε να μένει κάποιος έκθαμβος για τους πολιτικά αφελείς που πιστεύουν πως οι Αμερικάνοι ενδιαφέρονται για τη Δημοκρατία, την Ελευθερία και τη Δικαιοσύνη. Το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν η ανατροπή ενός καθεστώτος που τους παρεμπόδιζε τα σχέδιά τους να «βάλουν χέρι» στα ενεργειακά αποθέματα της Μέσης Ανατολής και η εκμετάλλευση της δήθεν μεταπολεμικής ανοικοδόμησης από τις αμερικανικές εταιρίες.

Τώρα το έργο επαναλαμβάνεται με μικρές διαφοροποιήσεις στη Βενεζουέλα. Ο διακαής πόθος της κυβέρνησης Τραμπ αποκαλύφθηκε με τα ίδια τα λόγια του Αμερικανού Προέδρου που ομολόγησε κυνικά στη συνέντευξή του ότι οι ενεργειακοί κολοσσοί των ΗΠΑ θα αναλάβουν τα πετρέλαια της χώρας αυτής που διαθέτει τα μεγαλύτερα κοιτάσματα της Νοτίου Αμερικής. Και παρεμπιπτόντως η υπερδύναμη των ΗΠΑ θα «φροντίσει» για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας που στερούνταν ο λαός της Βενεζουέλας.

Δύστυχη ανθρωπότητα! Όσα χρόνια κι αν περάσουν ο κόσμος δεν αλλάζει! Οι δυνατοί από θέση ισχύος κατατρέχουν τους μικρούς λαούς της γης, εκμεταλλεύονται στο έπακρο τις πλουτοπαραγωγικές πηγές τους και τους «φλομώνουν» στα ψέματα!

Στο ίδιο έργο θεατές και στη Βενεζουέλα! Ο «ειρηνοποιός» Τραμπ με τον αέρα του παγκόσμιου αστυνομικού και δικαστή επιλέγει το εκάστοτε θύμα του κι εφαρμόζει τα αδίστακτα σχέδιά του με μόνο σκοπό το ΚΕΡΔΟΣ! Στην Ουκρανία έβαλε στο χέρι τις λεγόμενες σπάνιες γαίες κι έπεται συνέχεια μέσω των δήθεν ειρηνευτικών διαδικασιών. Στην αιματοβαμμένη Γάζα σχεδιάζει θέρετρα φτιαγμένα από αμερικανικές κατασκευαστικές εταιρίες. Στη Βενεζουέλα θέτει υπό τον έλεγχό του τα πετρέλαια. Διεκδικεί τη Γροιλανδία λες και πρόκειται για αμερικανικό έδαφος  για να λεηλατήσει τις πλουτοπαραγωγικές πηγές αυτής της χώρας (ορυκτά, αλιεύματα).

Ας σπεύσουν οι υποκριτές δυτικοί να του δώσουν και το επόμενο Νόμπελ Ειρήνης για να ενισχύσουν ακόμα περισσότερο το προφίλ του ειρηνοποιού που τόσο  συστηματικά καλλιεργεί με τη 2η επανεκλογή του.

Ζούμε δε δύσκολους καιρούς! Κι έχουμε ως πολίτες μεγάλη ευθύνη με τις αλόγιστες επιλογές που κάνουμε στις εκλογές. Κι όχι μόνο: Θαμπωνόμαστε από την επικοινωνιακή λάμψη των δήθεν ισχυρών αστέρων της δημόσιας ζωής και προπαγανδίζουμε τις απαράδεκτες ιδέες κι απόψεις τους ως λύση για τα σύγχρονα προβλήματα των χωρών μας.

Ο  Τραμπισμός προσπαθεί να εδραιωθεί ως σύγχρονη ιδεολογία, ενώ δεν είναι τίποτε άλλο από την παραδοσιακή ακροδεξιά πολιτική που πολεμά τις έννοιες της Δημοκρατίας, της Ελευθερίας και της Δικαιοσύνης, συντρίβοντας τους αδύνατους κι ευνοώντας τους λίγους πλουτοκράτες που τη στηρίζουν. Διαβάστε Ιστορία, έχει πολλά διδακτικά παραδείγματα να μας παρουσιάσει, έστω κι αν την γράφουν κατά το δοκούν οι νικητές και οι δυνατοί του κόσμου τούτου.

Γιάννης Μητράκος