Vekrakos
Τελευταία Νέα
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

«Οι Χαρταετοί της Καρδιάς μας», από τον Βαγγέλη Μητράκο

Βαγγέλης Μητράκος 09/03/2019 12:18:18 Άρθρα Δημοτικά
img
«Πραγματικά, οι «ουρανοί ήταν δικοί μας»: Δεκάδες αϊτοί, με διάφορα χρώματα, σχήματα και μεγέθη, αδερφωμένοι στα ψηλά, ζωγράφιζαν τον ουρανό με τα χρώματά τους»

Οι δικές μας οι Απόκριες ήταν χειροποίητες, πραγματικό κομμάτι της ψυχής μας. Όλα ανθρώπινα, γήινα, φυσιολογικά, ελληνικά και πατροπαράδοτα. Με το που άνοιγε το Τριώδιο, οίστρος αποκριάτικος μας έπιανε όλα τα παιδιά της γειτονιάς. Πρώτα  απ’ όλα τρέχαμε να βρούμε καλάμια ξερά στον Ευρώτα ή στη Μαγουλίτσα, για να φτιάξουμε τους αϊτούς μας. Το φτιάξιμο του αϊτού ήταν μια προσπάθεια συνεργατική. Παρέες-παρέες, στις αυλές των σπιτιών, απλώναμε τα συμπράγκαλά μας και δουλεύαμε, όλοι μαζί, για τον βασιλιά της αποκριάς, τον αϊτό. Σπάζαμε το καλάμι, βγάζαμε λεπτές βέργες, τις ξύναμε με μαχαίρι να γίνουνε φίνες, ίσιες κι ελαφριές, τις στερεώναμε στη μέση με ένα καρφί και με σπάγκο και σχηματίζαμε ένα κανονικό εξάγωνο. Γύρω – γύρω από το καλαμένιο εξάγωνο τυλίγαμε και τεντώναμε σπάγκο ώστε να ...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

Παράδοση δεν είναι η διατήρηση της στάχτης, αλλά η μεταφορά της φλόγας...

Spartorama 08/03/2019 19:42:56 Άρθρα Δημοτικά
img
«Οι γιορτές αυτού του τύπου, διακρίνονται από την κοινή τάση να αντιστρέφουν επίμονα και συστηματικά την τάξη και τις ιεραρχίες της κοινωνίας»

Ο Βάλτερ Πούχνερ γράφει: «Ο όρος carne - vale σημαίνει αποχή από το κρέας, όπως άλλωστε και ο ελληνικός όρος "απόκρεως". Η καταγωγή της γιορταστικής αυτής περιόδου, που είναι σήμερα ενταγμένη στο χριστιανικό εορτολόγιο, είναι αβέβαιη. Υπάρχουν πολλές υποθέσεις για την αρχαία γιορτή στην οποία αντιστοιχεί. Το μόνο βέβαιο είναι ότι προέρχεται από το πλούσιο σε γιορτές ελληνορωμαϊκό εορτολόγιο και είναι μια περίοδος, όπως και το Δωδεκαήμερο, που επιστρέφουν οι ψυχές των νεκρών στη γη. Τα πρωτόγονα στάδια της μεταμφίεσης συνδέονται με τη νεκρολατρία. Η σημερινή μορφή της Αποκριάς διαμορφώθηκε, καθώς φαίνεται, κατά το Μεσαίωνα και τα βυζαντινά χρόνια. Ο Γιάννης Κιουρτσάκης αναφερόμενος στο κύριο δομικό στοιχείο του καρναβαλιού γράφει: «Οι γιορτές αυτού του τύπου, που αποτελούν πρωταρχικά ...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

«Τιμολόγιον διαδρομών αγοραίων αυτοκινήτων πέντε και επτά θέσεων από πόλεως Σπάρτης», από τον Βαγγέλη Μητράκο

Βαγγέλης Μητράκος 02/03/2019 14:07:45 Άνθρωποι!
img
Ατζέντα Σπάρτης 1962

Κάποτε τα ΤΑΞΙ που δεν είχαν ταξίμετρο τα έλεγαν «αγοραία», επειδή μίσθωνες  («αγόραζες»)  ένα αυτοκίνητο που δεν ήταν δικό σου, για να σε μεταφέρει  κάπου. Η μίσθωση γινόταν με συμφωνία ανάμεσα στον πελάτη και τον οδηγό και το «αγοραίο» ταξί έπρεπε, σύμφωνα με το νόμο, να μεταφέρει έναν επιβάτη ή μια οικογένεια ή ένα ανδρόγυνο και όχι επιβάτες ξένους μεταξύ τους,  για να μην βλάπτεται η υπεραστική συγκοινωνία. Στα παλαιά χρόνια, που τα αυτοκίνητα ιδιωτικής χρήσεως ήταν ελάχιστα, τα αγοραία ταξί πρόσφεραν σημαντικές και αναντικατάστατες υπηρεσίες στους ανθρώπους των πόλεων και των χωριών. Γι’ αυτό κι ο κόσμος είχε (κι έχει ακόμα) ιδιαίτερη συμπάθεια προς τους ταξιτζήδες. Παρ’ όλο που τους πλήρωνε για να κάνει τη δουλειά του, αυτό έμπαινε σε δεύτερη μοίρα  κι επικρατούσε η προσωπική σ...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

«Οι Καμάρες της Σπάρτης», από τον Βαγγέλη Μητράκο

Spartorama 25/02/2019 15:50:44 Άρθρα Δημοτικά
img
« Ας ελπίσουμε πως θα βρεθεί (επιτέλους) μια δημοτική αρχή, η οποία με μια ολοκληρωμένη μελέτη θα αναλάβει το έργο της συνολικής ανάπλασης των καμαρών...»

Στοά, στην αρχαία ελληνική αρχιτεκτονική, ονομάζεται το μακρόστενο, ευρυμέτωπο κτήριο, του οποίου η μία μακρά πλευρά, η πρόσοψη, είναι ανοιχτή και καλύπτεται με κιονοστοιχία αντί για τοίχο. Στοές χτίζονταν σε δημόσιους χώρους συγκέντρωσης, πλατείες, αγορές, ιερά, θέατρα κ.λ.π., σπανιότερα στις παρυφές δρόμων. Η πρωταρχική λειτουργία της στοάς ήταν να προστατεύει τους παρισταμένους από τις καιρικές συνθήκες (ήλιο, βροχή,αέρα κ.λπ.) χωρίς να τους κλείνει σε μια αίθουσα. Γι΄ αυτό και η στοά είναι απόλυτα συνυφασμένη με τις κλιματικές συνθήκες που επικρατούν στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο. Οι στοές   υπήρξαν   σύνηθες αρχιτεκτονικό και διακοσμητικό στοιχείο της αρχαίας Αθήνας, ιδίως της αρχαίας αγοράς. Δεν έλειπαν από τις αγορές, τα γυμναστήρια, τις παλαίστρες, τα θέατρα, τα λουτρά και άλλ...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

«Η Καθαρίστρια της Λάσπης», από τον Βαγγέλη Μητράκο

Βαγγέλης Μητράκος 05/02/2019 06:26:05 Άρθρα Κοινωνία
img
«Ένα μικρό σιδερένιο πραγματάκι ήταν, που ο κάθε σιδεράς μπορούσε να σκαρώσει στη στιγμή. Δυο ποδαράκια, ένα δεξιά κι ένα αριστερά, κι ανάμεσά τους μια λάμα κάθετα τοποθετημένη προς το έδαφος»

Μου είναι γνωστότατη. Την ξέρω από μικρό παιδί. Ξέρω πώς είναι …ξέρω και τι έκανε. Με διαπιστώνω (εκ των υστέρων) πως δε γνωρίζω ούτε το όνομά της. Ποτέ δε σκέφτηκα να ρωτήσω τη μάνα μου (ας πούμε ) : -Βρε μάνα, αυτό το σιδεράκι που καθαρίζει τις λάσπες από τις σόλες των παπουτσιών, πώς το λένε ; Το πιθανότερο θα   ’ταν να μην ήξερε να μου πει, αφού στο δικό μας φτωχόσπιτο δεν είχαμε τούτο το έξυπνο μαραφέτι. Εμείς απλώς χτυπάγαμε δυνατά τα λασπωμένα παπούτσια μας στο τσιμέντο της μικρής αυλής μας κι έπειτα ξύναμε τις σόλες στα τέσσερα τσιμεντένια σκαλοπάτια της εισόδου πριν τα σκουπίσουμε οριστικά στο κουρελένιο πατάκι της εξώπορτας, προκαλώντας τη βαρυγκόμια της μάνας μας, που ήταν υποχρεωμένη, κάθε πρωί, να μαζεύει τις λάσπες από τα σκαλοπάτια με τη σκούπα και το φαράσι. Ούτε κα...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

«Με αφορμή μια καρτ-ποστάλ», από τον Βαγγέλη Μητράκο

Βαγγέλης Μητράκος 21/01/2019 12:08:49 Άρθρα Δημοτικά Κοινωνία
img
1994: Μήνας του μέλιτος στη Σπάρτη

Είναι πολύ συγκινητικές, τρυφερές και όμορφες  οι στιγμές, όταν  η περιπλάνηση  στα περασμένα φέρνει στο φως (τυχαία πολλές φορές)  μικρές ή μεγάλες στιγμές των ανθρώπων  κι εκείνες, με τη σειρά τους, «διηγούνται»  τις ιστορίες  που βρίσκονται πίσω τους. Μια απλή κάρτα, π.χ., που ταχυδρομήθηκε στα 1994 από την Σπάρτη προς τη Μελβούρνη της Αυστραλίας, έχει στο πίσω μέρος της γραμμένο, ιδιοχείρως, το παρακάτω λιγόλογο μήνυμα:  «Γεια σου, Λίζα και Άντριαν Τι κάνετε ; Εμείς εδώ περνάμε ωραία . Δεν θα το πιστέψετε αλλά είμαστε κάθε μέρα μέσα . Νομίζω είναι ο καιρός . Είμαστε στον δεύτερό μας μήνα του μέλιτος. Αυτή η κάρτα είναι από τον τόπο καταγωγής του Πήτερ, τη Σπάρτη . Τα λέμε σύντομα. Με αγάπη Μαργαρίτα και Πήτερ»  Διαβάζοντας το μήνυμα αυτό, που ταξίδεψε πάνω από χώρες και...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

«Το Παλιό Ημερολόγιο», από τον Βαγγέλη Μητράκο

Βαγγέλης Μητράκος 02/01/2019 10:51:23 Άρθρα Δημοτικά
img
«Η μνήμη και το ασυνείδητό μας είναι άχρονα. …Πάντα κάτι σημαντικό στιγματίζει την ψυχή μας και χαράσσεται με τρόπο ανεξίτηλο. …Τίποτε δε χάνεται όσο περνούν τα χρόνια», Μαριαλένα Σπυροπούλου, 3-1-2014

Αγαπημένοι μου φίλοι Καλή Χρονιά!!! Στα χρόνια τα παλιότερα, πριν ακόμα αλλάξει ο χρόνος, ο κάθε νοικοκύρης φρόντιζε να πάρει το Ημερολόγιο του σπιτιού για τη Νέα Χρονιά. Όχι τίποτε επιτραπέζια ημερολόγια ή ημερολόγια τύπου βιβλίου, κλπ, αλλά απλά ημερολόγια του τοίχου. Αυτά τα ημερολόγια, που τα κρεμούσες στον τοίχο από ένα καρφί στο πιο πολυσύχναστο μέρος του σπιτιού, συνήθως στο λεγόμενο «χειμωνιάτικο» (στο δωμάτιο, δηλαδή, που είχε το τζάκι και ήταν μαζί και κουζίνα και τραπεζαρία και υπνοδωμάτιο και καθιστικό και ό,τι άλλο μπορούσες να φανταστείς). Τούτα τα ημερολόγια ήταν (ως επί το πολύ) καρτέλες από χαρτόνι, που πάνω τους είχαν κάποια ωραία ζωγραφιά και στο κάτω μέρος κολλημένο το ημερολόγιο το οποίο μπορούσε να ήταν   «ποιημάτων», «ανεκδότων» ή «συνταγών μαγειρικής». Υπή...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

«Η Μπουάτ της Σπάρτης», από τον Βαγγέλη Μητράκο

Βαγγέλης Μητράκος 29/12/2018 20:17:15 Άρθρα Δημοτικά
img
«Η Μπουάτ, μ’ έναν μαγικό και ανεξήγητο τρόπο είχε βρει εκείνο το κοινό στοιχείο που ένωνε ανθρώπους κι έφερνε πιο κοντά τις καρδιές τους»

Ήταν στα 1968, όταν άνοιξε στη Σπάρτη η ΜΠΟΥΑΤ, ταράζοντας τα λιμνάζοντα ύδατα της διασκέδασης και ψυχαγωγίας στην πόλη.  Ο νέος αυτός χώρος  μουσικής έκφρασης για την Σπάρτη δεν χρειαζόταν κανένα άλλο προσδιοριστικό, αφού ήταν το πρώτο του είδους στην πόλη, παρέμεινε, έκτοτε,  μοναδικό στα χρονικά, έγραψε τη δική του ιστορία κι έγινε πραγματικός θρύλος. Η γαλλική λέξη ΜΠΟΥΑΤ («boite»), στα ελληνικά σημαίνει «κουτί» και χρησιμοποιήθηκε για να χαρακτηρίσει τους μικρούς χώρους νεανικής διασκέδασης με ζωντανή μουσική, που ξεκίνησαν ως ιδέα στις αρχές του ’60 κι έφτασαν σε μεγάλη ακμή στα τέλη της ίδιας 10ετίας αλλά και στη 10ετία του ’70. Η μπουάτ (μικρός χώρος με ένα πιάνο, μια κιθάρα και μια φωνή πάνω σε μια μικρή σκηνή, σε απόσταση αναπνοής από τους θαμώνες) «χρωστά την έμπνευσή της ...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

«Χριστουγεννιάτικες Κάρτες», από τον Βαγγέλη Μητράκο

Spartorama 27/12/2018 15:52:54 Άρθρα Κοινωνία
img
«Σας ευχόμεθα ολοψύχως Καλά Χριστούγεννα, Αίσιον κι Ευτυχές το Νέον Έτος»

Κάποτε, τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά ήταν η γιορτή των Ταχυδρόμων. Με τα πόδια, με γαϊδουράκια, με ποδήλατα, με μηχανάκια (ανάλογα με την εποχή), αλώνιζαν τις γειτονιές των πόλεων και τα σοκάκια των χωριών μας, έχοντας μέσα στις μεγάλες δερμάτινες σάκες τους τις ευχετήριες χριστουγεννιάτικες και πρωτοχρονιάτικες κάρτες των απανταχού Ελλήνων. Πρώτη χριστουγεννιάτικη φροντίδα καθενός ήταν, τότε, να αγοράσει από το βιβλιοπωλείο ή από το περίπτερο της γειτονιάς τις χριστουγεννιάτικες κάρτες για τα αγαπημένα του πρόσωπα, που τα είχε μετρήσει και μελετήσει ξανά και ξανά για να μην ξεχάσει κανέναν. Τις διάλεγε τις γιορταστικές κάρτες, μια-μια, φροντίζοντας να του αρέσει η εικόνα αλλά και η τυπωμένη ευχή. Ύστερα, στο σπίτι, μ΄ ένα καλοξυσμένο μολύβι, μια πένα με μελάνι παλιότερα ή μ...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

«Η Μάνα μου με κράταγε πάντα από το χέρι», από τον Βαγγέλη Μητράκο

Βαγγέλης Μητράκος 28/11/2018 11:33:15 Άρθρα Κοινωνία
img
«Όταν καλά βάδιζα,/ με κράταγε από το χέρι,/ μην τύχει και σκοντάψω»

Η Μάνα μου με κράταγε πάντα από το χέρι. Κι όταν ήμουνα μικρός, κι όταν μεγάλωσα, πάντα με κράταγε από το χέρι. Κι όταν ήταν κοντά μου κι όταν μακριά της ήμουνα, πάντα με κράταγε από το χέρι. Όταν καλά βάδιζα, με κράταγε από το χέρι, μην τύχει και σκοντάψω. Κι  όταν έπεφτα, μου ’δινε χέρι να σηκωθώ. Η  Μάνα μου με κράταγε πάντα  από το χέρι. Μόνο την ώρα που πάλευε με τον Άγγελο μου ζήτησε να της κρατήσω το χέρι της εγώ. Και τώρα που ’φυγε εκεί ψηλά νιώθω  πάλι να μου κρατά το  χέρι, σφιχτά στη χούφτα της,  καθώς όταν ήμουνα μικρός και μ’ έντυνε με τα καλά μου, για να με βγάλει βόλτα μια Κυριακή απόγευμα.   28-11-2018 Βαγγέλης Μητράκος ...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

«Που ’σαι, Θανάση;», από τον Βαγγέλη Μητράκο

Βαγγέλης Μητράκος 03/10/2018 15:31:02 Άρθρα
img
«Σήμερα η χώρα, σε καθεστώς φτώχειας και δυστυχίας των μνημονίων, υπό το πέπλο του «νόμιμου» τζόγου, έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο καζίνο, σε μια τεράστια πράσινη τσόχα...»

«Ξοδεύουμε το 9 του ΑΕΠ στον τζόγο» «Στα 16,35 δισ. ευρώ οι ετήσιες «επενδύσεις» των Ελλήνων στον τζόγο» «Εθισμένος στον τζόγο ένας στους δώδεκα εφήβους»  Διαβάζω τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και θυμάμαι έναν παιδικό μου φίλο, που όταν βρισκόμαστε τα πρωινά στο σχολείο μου έλεγε : «Ο πατέρας μου δεν ήρθε απόψε στο σπίτι. Κοιμήθηκε στο κρατητήριο γιατί τον πιάσανε οι αστυνόμοι που έπαιζε «Θανάση». Μεροκαματιάρης, βιοπαλαιστής του πεζοδρομίου, ο πατέρας του ο Παναγιώτης   γύρευε καμιά φορά   (κυρίως την περίοδο της Πρωτοχρονιάς) να ξεφύγει από την καθημερινή βιοπάλη που τον γονάτιζε και καθότανε στα καφενεία που είχαν πράσινη τσόχα για να παίξει με τους φίλους του «Θανάση». Τώρα… τι «κολοσσιαία ποσά» έπαιζαν τούτοι οι   φτωχοδιάβολοι του πεζοδρομίου μπορεί εύκολα να το καταλάβ...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

«Σπάρτη, Μάρτιος 1960», από τον Βαγγέλη Μητράκο

Βαγγέλης Μητράκος 27/09/2018 16:59:19 Άρθρα Δημοτικά Κοινωνία
img
«Τον Μάρτιο του 1960 η αμερικανίδα συγγραφέας και φωτογράφος Priscilla Turner, βρέθηκε στη Σπάρτη και με τη μηχανή της τράβηξε και μια φωτογραφία της πλατείας της Σπάρτης»

Υπάρχουν πολύ γνωστές φωτογραφίες της παλιάς Σπάρτης, τραβηγμένες από φημισμένους  ξένους φωτογράφους  ή από επώνυμους φωτογράφους της Σπάρτης, οι οποίοι διέσωσαν τη μορφή, τη ζωή και την αύρα της παλιάς πόλης πάνω σε μιαν ασπρόμαυρη, κι αργότερα έγχρωμη, φωτογραφία. Υπάρχουν όμως κι εκείνες οι φωτογραφίες που τράβηξαν απλοί και άγνωστοι επισκέπτες της Σπάρτης,  για να έχουν ένα ενθύμιο από την ιστορική αυτή πόλη, φωτογραφίες που με τη δύναμη, πλέον, και την αμεσότητα του διαδικτύου γίνονται ευρύτερα γνωστές  και μας δημιουργούν κάθε φορά ευχάριστη έκπληξη.  Είναι σαν απρόσμενα να ανακαλύπτεις κομμάτια  ενός παζλ που σκόρπισε πριν από χρόνια πολλά και που με κάθε ανακάλυψη μιας φωτογραφίας συμπληρώνεται η εικόνα της μνήμης και της ιστορικής πορείας της πόλης μας. Τον Μάρτιο του 1960 η ...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

«Ο κυρ-τζίτζικας ο λαλητής», του Αθανασίου Στρίκου

Αθανάσιος Στρίκος 01/07/2018 11:05:42 Άρθρα
img
«...τούτος ο τζίτζικας ο λαλητής, ο αχέτας (αντί ηχέτης όπως τον έλεγαν οι Δωριείς), με τ’ αδέρφια του και το τραγούδι του, έγιναν αληθινό μουσικό έργο. Μίλησε στην ψυχή. Την ένωσε με τον κόσμο. Έγινε έργο τέχνης»

Λένε πως το καλό φαΐ είναι για δυο – τρείς ώρες το πολύ. Ο έρωτας για μια νύχτα το πολύ. Και προπαντός να είσαι νέος. Κι ο κήπος, το περιβόλι για μια ζωή. Το πιστεύω. Έχει και η αφεντιά μου ένα περιβολάκι. Εδώ κοντά στον Άη Γιάννη. Φυτεμένο από μένα τον ίδιον όλο ελιές. Που έχουν γίνει πια δέντρα κανονικά. Στην άκρη υπάρχουν και δυο τρεις συκιές. Η μία πολύ πρώϊμη. Που τα σύκα της άρχισαν κιόλας να μπλαβίζουν. Και γύρω γύρω απ’ το περιβόλι όλα τ’ άλλα των συναυλακάρηδων πορτοκαλιές. Τα κοντινότερα αμιγώς ελαιοπερίβολα βρίσκονται από ’κει αρκετά μακριά. Θέλετε το χρώμα της φλούδας της ελιάς. Θέλετε η μυρωδιά της. Θέλετε ότι δεν υπάρχουν άλλες εκεί κοντά. Θέλετε το έδαφος – πού να ξέρει κανείς αφού όλα στον κόσμο είναι μυστήρια και τέτοια θα μείνουν. Όπως πόσα χρόνια μένουν τα τζιτζί...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

«Εξομολογητικό...», από τον Γεώργιο Κόρδη

Γεώργιος Κόρδης 13/05/2018 00:00:10 Άρθρα Φιλοσοφία
img
«Χρειάζονται βρώμικα χέρια, σακατεμένα πόδια, λαβωμένα μπράτσα, σαρακοφαγωμένα χείλια από τους λυγμούς και πυρωμένα μάτια από τα κλάματα και την αγρύπνια»

Διάβαζα σήμερα στο τοίχο ενός φίλου ποιητή κάποιους στίχους του και καταντράπηκα. Κατάλαβα τί εννοούσε τόσο καιρό τώρα που γράφει και ξαναγράφει για ευνουχισμένη και πλασματική τέχνη. Είδα τη ζωή μου να περνά σε δευτερόλεπτα μπροστά μου και να χάνεται στον αέρα σαν μια κούφια πορδή. Είδα πόσο απέχω από την πραγματικότητα και συνειδητοποίησα πως δεν αρκεί η νοσταλγία για να σε κάνει ποιητή. Χρειάζονται βρώμικα χέρια, σακατεμένα πόδια, λαβωμένα μπράτσα, σαρακοφαγωμένα χείλια από τους λυγμούς και πυρωμένα μάτια από τα κλάματα και την αγρύπνια. Και πάνω απ όλα θέλει θέληση να βρωμίσεις, να ακολουθήσεις μέχρι τέλος τους κολασμένους του κόσμου ετούτου και να μεταλάβεις στον πόνο τους κι όχι να κάθεσαι ατσαλάκωτος, αλάβωτος κι άταφος και να παρακολουθάς από μακριά τα στρατεύματα να σφάζοντα...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

«Το χρώμα της εθελούσιας ήττας», από τον Γεώργιο Κόρδη

Γεώργιος Κόρδης 16/02/2018 19:53:32 Άρθρα
img
«Τίποτα, μα τίποτα δεν σε παρέσυρε σε αυθόρμητα και θαυμαστικά παιδικά επιφωνήματα»

Πάντα απορούσα που δεν έβλεπες την ωραιότητα παντού. Δι?λεγες στιγμές, συσχετισμούς, έθετες όρους και προϋποθέσεις. Όλα κατέληγαν σε μια ατέρμονη συζήτηση για ιδεώδη και ιδανικά πράγματα που δεν θα υπάρξουν ποτέ. Απορούσα που δεν έβλεπες την ομορφιά των άτακτα στημένων συστάδων των σιωπηλών πολυκατοικιών στους σκονισμένους λερούς δρόμους της πρωτεύουσας. Απορούσα που την ωραιότητα εγκαταλειμένων παιδικών χαρών περιφρονούσες προσπερνώντας. Τίποτα, μα τίποτα δεν σε παρέσυρε σε αυθόρμητα και θαυμαστικά παιδικά επιφωνήματα. Ούτε όταν φτάναμε σε γκρίζα κοιμισμένα μεταμεσονύχτια λιμάνια και σε άδειους σταθμούς υπεραστικών λεωφορείων ξημερώματα Κυριακή δεν έβλεπες την ομορφιά. Ζητούσες σωστές αναλογίες, καταπράσινα λιβάδια και άνθη ευωδιαστά, αρμονίες χρωματικές της Αναγεννήσεως, ρομαντικά ...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

«Ιούλιος Μήνας του ΄63 - Μνήμες Θανάτου», από τον Γεώργιο Κόρδη

Γεώργιος Κόρδης 09/01/2018 00:27:05 Άρθρα
img
«Να τρεκλίζει τον θυμάμαι, να χορεύει το θάνατο, να μακραίνει το πανηγύρι της ζωής, να χάνεται στο σκοτάδι σαν Ιούδας ή σαν Πέτρος μετανοιωμένος»

Στο πανηγύρι της Aγίας Παρασκευής αποβραδίς, παραμονής της γιορτής. Τον θυμάμαι να τρεκλίζει πάνω στο χορό, να σπάζει, να γέρνει, να κουβαλά βάρος βαρύ, να αφήνεται, να πέφτει, να σηκώνεται να παλεύει να τελειώσει το τραγούδι χορεύοντας.. Κλαίει. Η καρδιά του, οι κινήσεις των χεριών του ικεσία απελπιστική, τραγική που σημαδεύει στον άδειο του ουρανό. Γέρνει και πάλι. Τα στήθια του πλαντάζουν, ανοίγουν κι αφήνουν φωνή. Ακατανόητη σπαρακτική. Κομματιάζει τη νύχτα, μαχαιρώνει το πανηγύρι... Ο κόσμος κοιτάζει απορώντας. Κάτι ψιθυρίζουν όσοι ξέρουν. Προσπερνούν. Κι εκείνος ένας αιώνας που αγωνιά να τελειώσει.. Τόχει αποφασίσει. Τον πνίγει ο πόντος πόνος που κουβαλά. Θάλασσα το παράπονο. Δε βαστά. Σωριάζεται. Τρεκλίζοντας φεύγει μες τη νύχτα.. μακραίνει απ τα όργανα. Ιούλιος του 1963. Στα 7 μο...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

«Σκέψεις του πρωινού καφέ», από τον Γεώργιο Κόρδη

Γεώργιος Κόρδης 02/12/2017 10:42:38 Άρθρα
img
«Φαίνεται πως η ποιότητα στη ζωή, η ίδια η ζωή τελικώς κρύβεται σε μικρές λεπτομέρειες, πολύ μικρές λεπτομέρειες»

Κάποια πρωινά όταν βρίσκομαι στα πάτρια εδάφη έρχομαι να πιω ελληνικό καφέ σε ενα καφενείο στην πλατεία. Με φέρνουν νερό σε ένα μπουκάλι για να βάζω όσο θέλω. Καλή σκέψη αλλά. Οσάκις προσπαθώ να βάλω νερό απο το μπουκάλι αυτό πέφτει με άσχημο τρόπο στο ποτήρι και χύνεται γύρω στο τραπέζι πιστιλώντας τα χαρτιά μου. Δοκίμασα όλες τις γωνίες πρόσπτωσης χωρίς επιτυχές αποτέλεσμα. Στο τέλος αποφάσισα πως είναι μάλλον θέμα κατασκευής του λαιμού του μπουκαλιού. Είναι κοντός και η σχέση του με το χωρίς λόγο τετραγωνισμένο σώμα του μπουκαλιού λάθος. Έτσι δεν λειτουργεί σωστά το ολο σύστημα. Φαίνεται πως η ποιότητα στη ζωή, η ίδια η ζωή τελικώς κρύβεται σε μικρές λεπτομέρειες, πολύ μικρές λεπτομέρειες. Και η τέχνη της ζωής είναι ακριβώς αυτή. Να αυξάνεις την πείρα και την γνώση των παλαιοτέρων...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

«Το Πρώτο Μάθημά μου για την Αρχοντιά», του Κωνσταντίνου Τσάτσου

Spartorama 28/11/2017 22:51:28 Άρθρα
img
«Ένα πρωινό ήρθε ένας λεβεντόγερος με κάτασπρη φουστανέλλα. Είδα τους βοηθούς δικηγόρους να σηκώνονται και να του κάνουν μιαν ιδιαίτερα θερμή υποδοχή»

Θα ‘μουνα δέκα χρονών. Το καλοκαίρι, όταν τέλειωνα το σχολείο κατέβαινα στο ισόγειο δικηγορικό γραφείο του πατέρα μου, όπου και με έβαζαν να αντιγράφω δικόγραφα. Για τις τέσσερις σελίδες χωρίς περιθώριο, πληρωνόμουν μια δραχμή.  Καθισμένος σ’ ένα από τα γραφεία των βοηθών χάζευα πού και πού τους πελάτες, κάθε λογής, πού μπαινόβγαιναν.  Ένα πρωινό ήρθε ένας λεβεντόγερος με κάτασπρη φουστανέλλα. Οι φουστανελλάδες ακόμη τότε δεν ήταν σπάνιο φαινόμενο. Είδα τους βοηθούς δικηγόρους να σηκώνονται και να του κάνουν μιαν ιδιαίτερα θερμή υποδοχή.  Ο πρώτος βοηθός που φαίνεται να τον γνώριζε καλά, έπιασε κουβέντα μαζί του. Και μια στιγμή τον ρωτάει: «Και τώρα, μπάρμπα Μήτρο, πόσων χρόνων είσαι;» Και ο μπάρμπα Μήτρος, με τ’ όνομα Δημήτριος Μαλαμούλης που είχε εν τω μεταξύ στρογγυλοκαθίσει, το...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

«Μια καρτ-ποστάλ της Σπάρτης (αρχές της δεκαετίας του΄70)», από τον Βαγγέλη Μητράκο

Βαγγέλης Μητράκος 12/11/2017 19:17:06 Άρθρα
img
«Οι στέγες με τα κεραμίδια εξακολουθούν να βάζουν χρώμα στην πόλη, όμως η εποχή της πολυκατοικίας και του τσιμέντου έχει ήδη ξεκινήσει»

Καλημέρα με μια καρτ-ποστάλ της Σπάρτης (αρχές της 10ετίας του΄70), που έχει αποτυπώσει την κεντρική οδό Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, τη λεωφόρο με τους φοίνικες, οι οποίοι φυτεύτηκαν στη 10ετία του΄30.  Η φωτογραφία έχει τραβηχτεί από το ξενοδοχείο «ΜΑΝΙΑΤΗΣ» το οποίο χτίστηκε εκείνη την περίοδο. Διακρίνονται οι πιάτσες των ταξί ανάμεσα στις νησίδες (με γκρίζο χρώμα τότε), το περίφημο ζαχαροπλαστείο «ΕΝΤΕΛΒΑΪΣ», δεξιά, από πάνω του το παλιό φροντιστήριο Αγγλικών «ΝΙΚΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΑΚΗΣ και λίγο πιο κάτω το ιστορικό ξενοδοχείο «ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ». Το άσπρο κτίριο στο τέλος του δρόμου είναι τα γυμνάσια που έχτισε η χούντα γκρεμίζοντας τα υπέροχα νεοκλασικά κτίρια της παλιάς Επαγγελματικής Σχολής (Γυμνάσιο Θηλέων) και το γκρίζο κτίριο από πίσω είναι η Μαθητική Εστία που έχτιζε τότε η Μητρόπολη.  ...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

«Γι’ αυτό σου λέω. Δεν έχει για μας σωσμό», από τον Γεώργιο Κόρδη

Γεώργιος Κόρδης 08/11/2017 23:09:10 Άρθρα
img
Ικετέψαμε σύννεφα και προσκυνήσαμε αναίτια θάλασσες

Πάμε χαμένοι σου λέω. Δεν έχει για μας σωσμό. Όλο στην αλητεία ζήσαμε. Ικετέψαμε σύννεφα και προσκυνήσαμε αναίτια θάλασσες. Με τους γλάρους ζυγιαστήκαμε και το ξημέρωμα μας βρήκε να αιωρούμαστε πάνω από απύθμενες αβύσσους. Φτωχοί από αρετές και προκοπές. Μονάχα ψηλαφίσματα στα σκοτάδια και αδέξιες απόπειρες που δεν έφτασαν πουθενά. Και μήτε στα ταξίδια μας δεν βρήκαμε τίποτα. Τα μαύρα μαλλιά των γυναικών μονάχα θαυμάσαμε μια μέρα στο Μπουένος Αϊρες να ανεμίζουν στον βρεγμένο άνεμο. Είδαμε στιγμιαία και την απεραντοσύνη του μεγάλου Ειρηνικού Ωκεανού. Τίποτα άλλο. Τίποτα δεν κάναμε καλά. Τίποτα δεν φτάσαμε κοντά στο τέλος του. Ούτε την αρχή κάποιων πραγμάτων ζήσαμε. Τίποτα. Μισά, λειψά όλα. Γι ’ αυτό σου λέω. Δεν έχει για μας σωσμό. Αλλά δε βαριέσαι. Γιατί τώρα στα ύστερα να γυρεύο...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

«Το κομπολόϊ», από τον Γεώργιο Κόρδη

Γεώργιος Κόρδης 31/10/2017 11:56:37 Άρθρα
img
«Με γοήτεψε η φαντασία πως το κράτησαν στο παρελθόν πολλά χέρια αγνώστων ανθρώπων της Ανατολής»

Το βρήκα κάποτε στην Βηρυτό. Σε ένα παλιατσίδικο ανάμεσα σε άλλα πράγματα. Ήταν βρώμικο και κιτρινισμένο από τον καιρό και τη χρήση. Με γοήτεψε η φαντασία πως το κράτησαν στο παρελθόν πολλά χέρια αγνώστων ανθρώπων της Ανατολής. Ίσως κάποιοι να προσευχήθηκαν με αυτό. Ίσως απλώς να έπαιξαν την αμηχανία, την πλήξη, το αδιέξοδο ή την αγωνία τους. Το αγόρασα. Και για καιρό το είχα φυλαγμένο μαζί με άλλα σε ένα συρτάρι που με είχε χαρίσει μια καλή φίλη μου από την Κρήτη. Τώρα, εδώ και λίγο καρό το κρατώ στα χέρια μου για να παίζω την αγωνία μου, τα αδιέξοδα μου και να μην προδίδω τες χαρές μου στα μάτια ασεβών ανθρώπων. Χτες με έφεραν κλωστή μεταξένια για να σιγουρέψω τες χάντρες του καλύτερα μην τυχόν και σπάσει και ξεχυθούν ασυγκράτητα τα αισθήματα που κλείστηκαν εκεί μέσα τόσα χ...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

«Ο μπάρμπα–Φώτης ο Σουσάιν», από τον Βαγγέλη Μητράκο

Βαγγέλης Μητράκος 26/10/2017 21:21:45 Άνθρωποι! Άρθρα
img
Κάποιος, λοιπόν, σφύριξε στον μπάρμπα-Φώτη πως το γυάλισμα στα αγγλικά το λένε «σανσάιν». Εκείνος το γλωσσόπλασε... και φώναζε δυνατά: «σουσάιν…σουσάιν …σουσάιν»

Από τη Γορτυνία στη Σπάρτη   Την ανθρώπινη ιστορία της παλιάς Σπάρτης δεν την έγραψαν οι μεγαλοσχήμονες και οι αξιωματούχοι αλλά οι άνθρωποι της φτωχολογιάς, αυτοί που η ζωή τους (όπως έλεγαν οι ίδιοι) ήταν το: «Μεροδούλι, μεροφάι και …δόξα Σοι ο Θεός». Απ’ το πρωί ως το βράδυ στους δρόμους, στα πεζοδρόμια, στις αλάνες και τις πλατείες, για να βγάλουν τον «άρτον τον επιούσιον», έγραψαν με τον ιδρώτα τους τις άδειες σελίδες της πόλης. Μια ομάδα απ’ αυτούς τους άγνωστους αγωνιστές της ζωής ήταν και οι λούστροι. Το καθώς πρέπει όνομά τους ήταν «στιλβωταί υποδημάτων», όμως οι ίδιοι έλεγαν ότι είναι «λούστροι» κι έτσι τους έλεγε ΚΑΙ η πιάτσα. Κι αν έφτασαν οι «από πάνω» της κοινωνίας να κάνουν τη λέξη «λούστρος» βρισιά, το έκαναν γιατί ήταν γεμάτοι από «παρά φύση κακία» που είναι εκείνη η...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

«Το Δωμάτιο», από τον Γεώργιο Κόρδη

Γεώργιος Κόρδης 26/10/2017 10:04:00 Άρθρα
img
«Γυρίζω κάθε βράδυ στο δωμάτιο. Σε κάποιο δωμάτιο. Όλα ίδια είναι έτσι κι αλλιώς»

Γυρίζω κάθε βράδυ στο δωμάτιο. Τίποτα εδώ μέσα δεν είναι όπως θα το ήθελα, όπως θα το συγύριζα αν είχα επιλογές. Ένα δωμάτιο. Ένα τυπικό, καθαρό δωμάτιο ξενοδοχείου κάπου μακριά. Σκέφτομαι πως ποτέ δεν έφτιαξα στη ζωή μου ένα χώρο όπως θα μπορούσα να τον φανταστώ ή να τον επιθυμήσω. Σπίτια απέκτησα αλλά δεν φρόντισα ποτέ να τα διαμορφώσω για να μου μοιάζουν. Ίσως γιατί ενδόμυχα, κρυφά μέσα στην ψυχούλα μου ήξερα, ξέρω πως η αληθινή ξενιτειά ξεκινά με την άρνηση της εστίας. Και εστία είναι κάθε χώρος στον οποίο νοιώθεις οικεία, κάθε χωρόχρονος φτιαγμένος κατά το σουλούπι σου. τη φαντασία σου, το γούστο σου. Προτίμησα ανέστιος να ζω. Ίσως για τον φόβο μην ξεχαστώ στις ερημιές του οικείου και του εδικού. Για τον τρόμο μην πλανευτώ και ξεχάσω πως η αληθινή πατρίδα είναι αλλού, ότι «ο...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

«Μια μικρή ιστορία από ένα σύγχρονο Γεροντικό», από τον Γεώργιο Κόρδη

Γεώργιος Κόρδης 22/10/2017 23:53:09 Άρθρα
img
«Ο μοναχός αγαπούσε την απλότητα και την αλήθεια των ανθρώπων, που δεν κρύβουν τίποτα και δεν κρύβονται πίσω από μάσκες, τίτλους, επαίνους και δόξες»

Ίσως, σκέφτομαι, ένδειξη ικανή -αφού ευτυχώς η απόδειξη αποκλείεται- της μικρότητας είναι η διαρκής ενασχόληση με τους άλλους και η εικασία για τις δυνατότητες και τα όρια τους. Λες και όσοι ασκούν το σπορ αυτό είναι υπεράνω υποψίας και αμφιβολίας και ξέρουν...ξέρουν τα πάντα, ακόμη και μέχρι πού φτάνει το μυαλό και η ύπαρξη των άλλων. Βαριέμαι. Τελείως όμως... Γιαυτό θα σας πω μια ωραία ιστορία από ένα σύγχρονο γεροντικό. Κάποια φορά ρώτησα έναν μοναχό Κύπριο που έμενε στην Αθήνα για κάποια χρόνια. Ποιο μέρος πάτερ σε αρέσει πιο πολύ στην Αθήνα. Δεν το πολυσκέφτηκε. Η Ομόνοια μου λέει. Με ξάφνιασε. Τότε η περιοχή είχε ήδη υποβαθμιστεί, κατά πως λέμε, και δεν είχε καμμία ομορφιά, τουλάχιστον στα δικά μου αφελή και τυφλά μάτια. Γιατί; τον ρωτάω. Μα γιατί εκεί γύρω συχνάζουν και ...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

Βελανίδια Λακωνίας: «Τα Βελανίδια της Καρδιάς μου», από την Αναστασία Μουτσάτσου

Spartorama 11/10/2017 10:09:01 Άρθρα Λακωνία
img
Αφιερωμένο σ΄αυτούς που αποφάσισαν να γεμίσουν τον τόπο μου, πυλώνες μεταφοράς ρεύματος

Κλείνω τα μάτια κι ακούω το ρυθμικό χτύπημα της μηχανής του ελαιοτριβείου που ήταν κάτω από το σπίτι μας… τακ- τακ- τακ… Μυρίζω τη μυρωδιά της λιωμένης ελιάς και νοιώθω το κρύο να με περονιάζει και τη νοσταλγία να ξύνει γλυκά το στήθος μου. Βλέπω τον πατέρα μου ανασκουμπωμένο ν’ αδειάζει με τους τενεκέδες το καυτό νερό από τα βαρέλια της μηχανής και να καταβρέχει τα σφυρίδια με τον πολτό της ελιάς. Τη μάνα μου να κουβαλάει βιαστικά, από τη φωτιά που καίει στο πλυσταριό, τα κάρβουνα με το φαράσι, στο μαγκάλι της κουζίνας και θυμάμαι τα χέρια της, μικροκαμωμένα σαν κι εκείνη, μα δυνατά, γεμάτα ρόζους, να με χαϊδεύουν βιαστικά. Που καιρός για χάδια και τρυφερότητες… Μόνο δουλειά! Η αδερφή μου κλεισμένη όλη μέρα στο ραφείο, ένα δωμάτιο πλάϊ στην κουζίνα, με πέντε, έξη μαθήτριες – ήταν καλή...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

«- Από πού είσαι Χιρόσι; - Έχει σημασία;», του Δημήτρη Αλικάκου

Πηγή 18/08/2017 12:01:29 Άρθρα
img
«- Το Ταίναρο είναι μακριά και έχει μεγάλες ανηφόρες. - Πρέπει να πάω. - Γιατί; - Southernmost point, holy temple»

Στον ανηφορικό δρόμο προς την Αρεόπολη, από Λιμένι, είδα αυτόν τον άνθρωπο. Το ποδήλατό του βαρυφορτωμένο. Φαινόταν κατάκοπος. Έσερνε τα πόδια του μέσα στο λιοπύρι. Σταμάτησα με το αμάξι λίγα μέτρα πιο πέρα και τον πλησίασα.  - Από πού έρχεσαι; Πού πας;  Δεν απάντησε. Στάθηκε και με κοίταζε.  Σήκωσα τη μηχανή και τον φωτογράφισα.  - Είσαι καλά; Έχεις ανάγκη από κάτι;  - To eat and to rest.   Δεν είχα τίποτα φαγώσιμο στο αυτοκίνητο, ούτε καν νερό. Όσο για την ξεκούραση, τι μπορούσα να κάνω; Ωραία, να τον πάρω μαζί μου στο αυτοκίνητο, αλλά να τον πάω πού; Και το ποδήλατο;  Επέμενα. «Πες μου πού πας;»  Πάλι δεν απάντησε. Έβγαλε έναν χάρτη της Ελλάδας. Εκεί έπαθα σοκ. Είχε σχεδιάσει όλη την διαδρομή του στη χώρα μας. Είχε ξεκινήσει από Κωνσταντινούπολη και είχε διασχίσει τη χ...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

«Επιβιώσαντα αρχαιόθετα τοπωνύμια Λακωνίας», του Γιάννη Λαμπρινάκου - διδάκτορος Αγγλικής Φιλολογίας

Spartorama 15/08/2017 18:37:34 Άρθρα
img
«Με τον όρο αυτό εννοούμε τα γνήσια αρχαιόθετα δηλαδή εκείνα που έχουν επιβιώσει στα χείλη των κατοίκων μιας περιοχής με φυσικό τρόπο, αβίαστα και αδιαλείπτως από τα αρχαία χρόνια...»

Εισαγωγή H σημασία της μελέτης των τοπωνυμίων έχει αναγνωριστεί από πολλούς ερευνητές και από πολλά χρόνια. Η συνεισφορά της τοπωνυμιολογίας στην επιστήμη θεωρείται δεδομένη. Μια σημαντική μερίδα τοπωνυμίων είναι τα αρχαιόθετα. Με τον όρο αυτό εννοούμε τα γνήσια αρχαιόθετα δηλαδή εκείνα που έχουν επιβιώσει στα χείλη των κατοίκων μιας περιοχής με φυσικό τρόπο, αβίαστα και αδιαλείπτως από τα αρχαία χρόνια, δηλαδή το χρονικό διάστημα από την απαρχή της ελληνικής ιστορίας μέχρι σήμερα. Δεν περιλαμβάνονται-μάλλον αποκλείονται αρχαία τοπωνύμια που έχουν δοθεί από λογίους που τα ανέσυραν από τα συρτάρια της ιστορίας και τα επέβαλαν με διάφορος τρόπους και  για διάφορους λόγους  στο λαό. Για παράδειγμα η Αμφιλοχία. Θα έκανε εντύπωση αν ο Καραϊσκάκης γνώριζε τον Καρβασαρά με το αρχαίο όνο...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

Τριάντα χρόνια Σαϊνοπούλειο Αμφιθέατρο, του Γιώργου Πουλοκέφαλου

Spartorama 12/05/2017 00:21:51 Άρθρα Κοινωνία
img
«Έτσι μία μέρα μου έδειξε δύο πέτρες ποταμίσιες και μου υπέδειξε να μείνω στο κέντρο του θεάτρου και να χτυπώ τις πέτρες ρυθμικά και σταθερά με την ίδια ένταση...»

Σαν σήμερα, στις 11.05.1987, ξεκινούσε η κατασκευή του Σαϊνοπούλειου Αμφιθεάτρου. Ένα Αμφιθέατρο γεννιόταν σε αυτόν τον τόπο! Ακριβώς πριν 30 χρόνια, ένα αμφιθέατρο που έμελλε να παίξει τον κυρίαρχο ίσως και τον αποκλειστικό ρόλο στα πολιτιστικά δρώμενα της Σπάρτης και της Λακωνίας γενικότερα. Ένας ιδιαίτερος άνθρωπος, πάνω από όλα πατριώτης και οραματιστής, ο Γιώργος Σαϊνόπουλος με το δικό του «ειδικό βάρος», έκανε προσωπική του υπόθεση τα ζητήματα πολιτισμού αυτού του τόπου και σηματοδοτούσε τα επόμενα χρόνια σε αυτόν τον τομέα. Στην ιδιόκτητη έκταση του στη Μαγούλα και με αποκλειστικά δικές του δαπάνες που προέρχονταν κυρίως από εκποίηση δικών του περιουσιακών στοιχείων, αυτός ο υπέροχος άνθρωπος, έχτισε βήμα- βήμα αυτό το πολιτιστικό «απόσταγμα». Που έκτοτε και ανελλιπώς καλύπτ...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

Μικρές αληθινές ιστορίες: «Easy Eddie»

Ε.Β. 07/02/2017 20:42:27 Άρθρα
img
Παρά τον πλούτο και την επιρροή του, υπήρχαν πράγματα που δεν θα μπορούσε να δώσει στο γιο του

Στην δεκαετία του ΄30 το Σικάγο ανήκε ουσιαστικά στον Αλ Καπόνε. Ο Καπόνε δεν ήταν διάσημος για κάτι ηρωικό, αλλά για την εμπλοκή του σε όλα: από λαθραία ποτά και πορνεία μέχρι το φόνο. Ο Καπόνε είχε έναν ικανότατο δικηγόρο με παρατσούκλι «Easy Eddie». Οι ικανότητες νομικών ελιγμών του Eddie συνετέλεσαν ώστε ο Καπόνε να είναι έξω από τη φυλακή.  Για να δείξει την εκτίμησή του, ο Καπόνε τον πλήρωνε πολύ καλά, του παρείχε τεράστιο περιφραγμένο αρχοντικό. Ο Eddie ζούσε τη μεγάλη ζωή της μαφίας του Σικάγου και δεν ενδιαφερόταν για τα άγρια εγκλήματα που γινόταν γύρω του και τα οποία συγκάλυπτε.  Ωστόσο ο Eddie είχε ένα ευαίσθητο σημείο: τον γιο του. Του έδινε τα πάντα, ακριβά ρούχα, αυτοκίνητα, καλή εκπαίδευση. Αλλά παρά την εμπλοκή του με το οργανωμένο έγκλημα, ο Eddie ήθελε ο γιος ...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

Μια νέα αρχή για το Ελληνικό Παιδικό Μουσείο, της Γεωργίας Κακούρου - Χρόνη

Γεωργία Κακούρου-Χρόνη 03/02/2017 15:54:57 Άρθρα
img
Ως επιμελήτρια της Εθνικής Πινακοθήκης, υπεύθυνη του Παραρτήματος της Σπάρτης, της Κουμανταρείου Πινακοθήκης, τις περισσότερες ώρες τις πέρασα καθισμένη στο πάτωμα παρά στην καρέκλα του γραφείου

To Ελληνικό Παιδικό Μουσείο το πρωτογνώρισα, το 1994, στην οδό Δημητρέσσας, στους Αμπελόκηπους. Κατέβηκα τα δυο τρία σκαλιά από το επίπεδο του πεζοδρομίου για να βρεθώ σε έναν μεγάλο παραλληλόγραμμο χώρο με καλυμμένες τις πλευρές των τοίχων του με κουτιά. Με περίμενε η Μπέλλα (Μουρατιάν), για να μου πάρει συνέντευξη που θα έκρινε και την αποδοχή μου ή μη στο τμήμα της εκπαίδευσης (Εκπαίδευση Ερμηνευτών). Είχα αγωνία, γιατί στήριζα ελπίδες σ’ αυτή την εκπαίδευση, προκειμένου να βρω λύσεις στο «άνοιγμα» κυρίως των παιδιών της προσχολικής ηλικίας, όταν θα στέκονταν μπροστά στο έκθεμα. Η αγωνία μου εντάθηκε από την εικόνα που παρουσίαζε το Μουσείο· ήταν ένα Μουσείο που δεν ήταν Μουσείο. Ο ορισμός της έννοιας του Μουσείου, ακόμη και με τη μεγαλύτερη επιείκεια, δεν ανταποκρινόταν σε ό,τι χαρ...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

Ιορδάνης Σ. Κιρκινέζος, ένας άγνωστος ανάμεσα στους 118 του Μονοδεντρίου, του Β. Μητράκου

Βαγγέλης Μητράκος 26/11/2016 23:39:21 Άρθρα
img
«Εκεί τον είδα για τελευταία φορά τον Ιορδάνη. Το πρόσωπό του ήταν αγνώριστο από τα αίματα. Εκεί τον είδα για τελευταία φορά…»

Την Ιστορία, δεν την γράφουν μόνο οι λίγοι ήρωες, οι επώνυμοι και οι σπουδαίοι αλλά κι εκείνοι οι άσημοι οι πολλοί, οι άγνωστοι και οι ανώνυμοι, που βρίσκονται κάτω στους τροχούς, και σπρώχνουν «με στήθος και με γόνα» να βγάλουν την άμαξα του κόσμου καταντίκρυ στο Φως. Στο οστεοφυλάκιο του Α. Γεωργίου, στη Σπάρτη, στον δεξιό διάδρομο, στο πάνω-πάνω ράφι, εκεί που δεν φτάνει το χέρι να βάλει ένα κερί ή ένα λουλούδι, υπάρχει ένα κουτί μ’ ένα μικρό μαύρο Σταυρό, που με αφρόντιστα γράμματα γράφει: Ιορδάνης Σ. Κιρκινέζος  απεβ. 26-11-1943 Ιορδάνης Σ. Κιρκινέζος: Ένα όνομα άγνωστο στους περισσότερους, που ακούγεται, δημοσίως κι επισήμως, ΜΟΝΟ μια φορά το χρόνο, στο μνημόσυνο των 118 Σπαρτιατών που εκτέλεσαν οι Γερμανοί στο Μονοδέντρι, στις 26 Νοεμβρίου 1944. Ο Ιορδάνης Σ. Κιρκινέζος ...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

Η Παναγία η Ελεούσα της Σπάρτης και ο Εθνομάρτυρας Γεώργιος Θ. Γκουζούλης

Βαγγέλης Μητράκος 07/09/2016 23:30:22 Άρθρα Ιστορία
img
Όταν τους έστησαν -οι Γερμανοί- μπροστά στα πολυβόλα, ο Γ. Γκουζούλης πρόφθασε να γράψει πάνω στο πακέτο των τσιγάρων του να χτίσουν, με το μερίδιό του από το σπίτι της οικογένειάς του, μιαν εκκλησία στον κήπο της γιαγιάς του, ενώ στην ταυτότητά του σημείωσε τη φράση: «Δόξα σοι ο Θεός».

Στις 26 Νοεμβρίου 1943 οι Γερμανοί εκτέλεσαν στη θέση Μονοδέντρι 118 Σπάρτιάτες. Ανάμεσά τους ήταν και ο 30χρονος δικηγόρος και δημοσιογράφος Γεώργιος Αθ. Γκουζούλης . Όταν τους έστησαν μπροστά στα πολυβόλα, ο Γ. Γκουζούλης πρόφθασε να γράψει πάνω στο πακέτο των τσιγάρων του να χτίσουν, με το μερίδιό του από το σπίτι της οικογένειάς του, μιαν εκκλησία στον κήπο της γιαγιάς του, ενώ στην ταυτότητά του σημείωσε τη φράση: «Δόξα σοι ο Θεός». Την επομένη, όταν ήρθαν τα σώματα των Εθνομαρτύρων στη Σπάρτη για να αναγνωριστούν και να ταφούν, βρέθηκε στην τσέπη του Γ. Γκουζούλη η τελευταία του επιθυμία και η οικογένειά του έχτισε στον κήπο της γιαγιάς του, πίσω από το όμορφο νεοκλασικό σπίτι της οικογένειας, μιαν όμορφη εκκλησούλα στο όνομα «Παναγία η Ελεούσα», στην οποία τοποθετήθηκε εικόνα ...

Περισσότερα >>
Spartorama | Νέα, Ειδήσεις, Πληροφορίες | Σπάρτη, Λακωνία | ΑΡΘΡΑ | Χρονογραφήματα

«Ο Κοκκινολαίμης», του Αθανασίου Στρίκου

Αθανάσιος Στρίκος 17/08/2016 01:32:34 Άρθρα Χρονογράφημα
img
Μην ψάχνετε να βρείτε το Θεό. Δεν θα τον βρείτε ποτέ και πουθενά. Γιατί ’ναι εδώ. Δίπλα μας. Κοντά μας. Μέσα μας. Δηλαδή τόσο πολύ μακριά... Εγώ όμως τον είδα, τον αντίκρισα. Ναι σας λέω. Σ’ ένα τόσο δα πουλάκι. Σ’ ένα κοκκινολαίμη που είκοσι μέρες με συντρόφευε, με ζέσταινε το καταχείμωνο, με ξεκούραζε, μ’ έκανε να νιώσω την απόλυτη ευτυχία. Τρισευτυχισμένος πραγματικά. Καταλαβαίνοντας ταυτόχρονα τα έργα του Θεού. Τα ανεξήγητα μυστήρια τα αθάνατα. Που τέτοια θα μείνουν... ό,τι και να κάνουμε οι άνθρωποι.

Ο Κοκκινολαίμης -ή παραμύθι για μικρά παιδιά- Μπα! πού τον θυμήθηκε τώρα τούτος τον κοκκινολαίμη; αναρωτηθήκατε κιόλας … Ναι. Απ’ όλα τα πουλιά πιο πολύ αγαπώ τον κοκκινολαίμη. Κι αυτή η αγάπη ήρθε απότομα και ξαφνικά σαν εκείνο που λένε κεραυνοβόλος έρωτας. Και θα ιδείτε πώς και γιατί. Μη βιάζεστε. Μικρή είναι η ιστορία. Τόσο μικρή σαν το πουλάκι ετούτο. Ένα ματσάκι γράμματα μόνο. Τον κοκκινολαίμη τον ξέρετε δα όλοι ή σχεδόν όλοι. Όχι βέβαια όπως το χελιδόνι ας πούμε ή την τσίχλα ή την καρδερίνα ή τον κότσυφα και την πέρδικα – καίτοι  οι τελευταίες τείνουν να εξαφανιστούν, να τις εξαφανίσει δηλ. ο άνθρωπος, ποιος άλλος; - ή το σπουργίτη και το περιστέρι. Αλλά τον ξέρετε, είμαι σίγουρος. Αλλού τον λένε και καλογιάννο και στην Κρήτη γιαννακό. Για τους λίγους όμως που πιθανόν...

Περισσότερα >>