Ο Τσίπρας κατηγορείται απ’ όλους αυτούς ακόμα και για το προπατορικό αμάρτημα! Τον μέμφονται για μεσσιανικές αντιλήψεις και για ένα προσωποπαγές κόμμα, παραβλέποντας πως όταν είχε στα χέρια του το τιμόνι του ΣΥΡΙΖΑ και της Κυβέρνησης, όλοι αυτοί οι πιστοί της εσωκομματικής δημοκρατίας και των συλλογικών αποφάσεων όχι μόνο δεν πειθαρχούσαν στις αποφάσεις της πλειοψηφίας στα όργανα, αλλά πρόβαλλαν προκλητικά το δικό τους αντίλογο και είτε «πριόνιζαν» παρασκηνιακά τα πόδια της ηγεσίας, είτε απείχαν από κάθε προσπάθεια για τη στήριξη της κυβερνητικής πολιτικής, αφήνοντας εμφαντικά μόνο στον Τσίπρα να σύρει το κάρο! Και τώρα διαμαρτύρονται γιατί τους αφήνει απέξω απ’ αυτή τη νέα πολιτική κίνηση στην οποία αν συμμετείχαν θα έκαναν τα ίδια!

Διαλύει, λένε, την κεντροαριστερή αντιπολίτευση και το κόμμα που με τόσες θυσίες και αγώνες συγκρότησε όταν νέος στην ηλικία παρέλαβε από τον Αλαβάνο ένα κομματικό χώρο κουρελού όπου ο καθένας έκανε ότι ήθελε γιατί πρέσβευε τη μοναδική αριστερή αλήθεια που αυτός και όχι οι άλλοι κατείχε! Ο Τσίπρας πιστεύω πως εγκατέλειψε την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ με πλήρη επίγνωση ότι αυτός ο χώρος για τον οποίο «μάτωσε» με τα πρόσωπα και τις ομάδες που τον συναποτελούσαν δεν υπήρχε περίπτωση να υπάρξει μια Ενωμένη Αριστερά που θα είχε ως στόχο την κυβερνητική εξουσία για να αλλάξει δημοκρατικά τον τόπο, χωρίς κραυγές και μαξιμαλιστικές επαναστατικές θεωρίες που οδηγούν σε αδιέξοδο. Νέα Αριστερά, ΜΕΡΑ 25, Πλεύση Ελευθερίας, Λαΐκή Ενότητα Λαφαζάνη, όλα μέρη προερχόμενα από τον ΣΥΡΙΖΑ και η εξωκοινοβουλευτική ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν μπορούν ούτε καν να συνομιλήσουν και το μόνο που τους ενδιαφέρει  είναι η «δικαίωση»! Από ποιον άραγε; Και πώς ο Τσίπρας «διέλυσε» το ήδη διαλυμένο και πολυκερματισμένο σώμα της Αριστεράς;

Η παραδοσιακή κομμουνιστική Αριστερά επιχειρεί να παρουσιάσει τον Τσίπρα ως μέρος του Συστήματος και ως ευνοούμενό του! Κι επιμένει ότι δεν υπάρχει χώρος για νέες κινήσεις, γιατί το ιστορικό κόμμα με τις πάμπολλες επιτροπές του, τις σχεδόν καθημερινές κινητοποιήσεις του, και τις ατέρμονες συνεδριάσεις των κομματικών οργάνων, καλύπτει τις ανάγκες του εργαζόμενου λαού και χρειάζεται λίγη υπομονή για να έλθει η στιγμή της κατάληψης της εξουσίας και των επαναστατικών αλλαγών! Μόνο που ο εργαζόμενος λαός αποφεύγει να συνταχθεί με την επαναστατική ηγεσία κι αφήνει το κόμμα καθηλωμένο σε μονοψήφιο ποσοστό, γιατί ο απλός λαός θέλει να ζήσει τις προοδευτικές αλλαγές στην παρούσα ζωή κι όχι στη Δευτέρα Παρουσία της Επανάστασης!    

Άλλοι που κατέχουν το αριστερόμετρο κατατάσσουν τον Τσίπρα εκτός Αριστεράς διότι σ’ αυτόν το χώρο υπάρχουν όλοι αυτοί που κατέχουν την απόλυτη αλήθεια της αριστεροσύνης και κατά συνέπεια δεν χωράνε πρόσωπα σαν τον Τσίπρα που τους «χαλάνε τη σούπα» και τους αμφισβητούν το προσωπικό τους Ευαγγέλιο! Έξω βρε «από την Αριστερά μας», δεν θα μας τη χαλάσεις εσύ υποκριτή με τη χαμογελαστή φάτσα!

Αχ βρε Τσίπρα ιώβειο υπομονή που έχεις!

Προσωπικά πιστεύω ότι «επέστη η ώρα και νυν εστί»! Οι κινήσεις του Αλέξη Τσίπρα δείχνουν άνθρωπο που ωρίμασε μέσα από τις τραυματικές εμπειρίες της καταδολίευσης της κυβέρνησής του από τους «συντρόφους», που έκανε την αυτοκριτική του για πρόσωπα, αποφάσεις, παραλείψεις και λάθη, που αναστοχάστηκε πάνω στις αριστερές ιδέες και την προοπτική μιας Αλλαγής μέσα από μια δεύτερη αριστερή διακυβέρνηση δίχως μνημόνια κι εκβιαστές δήθεν φίλους της Ελλάδας. Είναι ο αριστερός ηγέτης που χρειάζεται η πατρίδα μας για να βάλει φρένο στον κατήφορο της επαίσχυντης διαφθοράς από όζοντα σκάνδαλα που παραμένουν ατιμώρητα μέσα από έντεχνες τακτικές συγκάλυψης για τα πολιτικά στελέχη και τους ημέτερους όλων των βαθμίδων.     

Ρητορεύουν οι αυθεντίες της πολιτικής για να μας πείσουν ότι τα νέα κόμματα δεν μπορούν να προέλθουν από προσωπικές αποφάσεις αλλά από υπαρκτές κοινωνικές ανάγκες κι αμφισβητούν όχι μόνο την  ΕΛΑΣ του Τσίπρα, αλλά και την ΕΛΠΙΔΑ της κ, Καρυστιανού και το επερχόμενο κεντροδεξιό πατριωτικό κόμμα του κ. Σαμαρά. Πανικός σε όλες τις μορφές κι εκφάνσεις της μαραζωμένης πολιτικής ζωής του τόπου. Και στον πανικό μία είναι η συμβουλή: Ψυχραιμία παιδιά!

Γιάννης Μητράκος