Δεν με αφορά ποιος έγραψε το άρθρο για αυτό και δεν αναφέρω το όνομά του όχι γιατί τον υποτιμώ σαν άνθρωπο ή δεν τον σέβομαι. 

Οπότε για να αποφύγω ο συγκεκριμένος κύριος να θεωρήσει ότι βάλλω προσωπικά εναντίον του κάτι το οποίο είναι αδύνατο καθώς δεν τον γνωρίζω, δεν θα αναφέρω το όνομά του, το επώνυμό του ή την ιδιότητα του αλλά σημεία του άρθρου του τα οποία μπορεί να σου προκαλέσουν έμφραγμα από το πολύ το γέλιο καθώς είναι γελοία μπορεί όμως να σου προκαλέσουν και έμφραγμα από τη σύγχυση. Εγώ ευτυχώς δεν έπαθα τίποτα από τα δύο. 

Το άρθρο αυτό σε ένα σημείο του λέει ότι «… κάθε ιστορικός που είναι σοβαρός …» άρα δεν δέχεται να υπάρχει ιστορικός που να έχει αντίθετη άποψη από αυτή του αρθρογράφου. Άρα καταλαβαίνουμε πόσο δημοκράτης είναι αυτός που συνέταξε το άρθρο. Πάμε όμως παρακάτω. Ο κύριος αυτός μας λέει ότι ο Λάζαρος, που κακώς τον αποκαλούμε Λάζαρο, καθώς πολλοί φέρουν το όνομα του οπότε μιλάμε για Άγιο της Εκκλησίας μας άρα το σωστό είναι να λέμε ο Άγιος Λάζαρος όπως λέμε ο Άγιος Δημήτριος και δεν λέμε ο Δημήτριος σχέτο, μας λέει λοιπόν ότι όχι μόνο δεν αναστήθηκε αλλά ότι δεν υπήρξε και ποτέ. 

Δηλαδή πράγματα που είναι γραμμένα στην Καινή Διαθήκη έρχεται ένας κύριος έτσι ένα ωραίο πρωί μέσα στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή να τα αμφισβητήσει. Πως όμως να τα αμφισβητήσει; Όποιος διάβασε το άρθρο διαπιστώνει ότι δεν έχει μέσα καμία αιτιολόγηση. Όσο σχετικά με την αναφορά του στους σοβαρούς ιστορικούς δεν επικαλείται ούτε έναν. 

Ο Λάζαρος προφανώς και υπήρξε. Επίσης χαρακτηρίζεται ως Δίκαιος και ήταν στενός φίλος του Χριστού. Αδελφές του ήταν η Μαρία και η Μάρθα του Ευαγγελίου και φιλοξενήθηκε πολλές φορές στο σπίτι τους. Μάλιστα η μία από αυτές προτιμούσε να περιποιείται τον Χριστό παρά να τον συναναστρέφεται και ο Χριστός της λέει αυτό που κάνει η αδελφή της είναι χρησιμότερο δηλαδή να ακούει προσεχτικά την διδασκαλία Του. Άρα ο Λάζαρος όχι μόνο υπήρχε είχε και σόι. Όσο για την ανάσταση του έγινε παρουσία μαρτύρων μέρες μετά ενώ βρωμούσε κιόλας από την αποσύνθεση. Και φυσικά και άτομα της εποχής αν και ο Χριστός έκανε ένα τόσο μεγάλο θαύμα όπου έναν νεκρό που είχε αρχίσει η σήψη να τον αναστήσει, ο κόσμος ο κακοπροαίρετος της εποχής Τον αμφισβήτησε τον Χριστό και τον σταύρωσε κιόλας. Δεν θα υπάρχουν στις μέρες άτομα να αμφισβητήσουν τα γεγονότα που έγιναν τότε; Φυσικά και θα υπάρχουνε και θα υπάρξουνε και άτομα πρόθυμα αν είχαν την ευκαιρία για την δυνατότητα να Τον ξανασταυρώσουν και με μεγάλη χαρά κιόλας. 

Όμως δεν καταλαβαίνω αυτά τα άτομα γιατί ασχολούνται με κάτι το οποίο θεωρούν ψεύτικο και δεν το πιστεύουν. Εγώ και εσείς που διαβάζετε αυτό το άρθρο μπορεί να ξέρουμε την απάντηση οι ίδιοι αμφιβάλλω αν ξέρουν τι συμβαίνει μέσα στην ψυχή τους. 

Το άλλο βλάσφημο του άρθρου είναι ότι τα λείψανα των Αγίων είναι λείψανα ζώων. Δεν χρειάζεται εδώ να πούμε και πολλά. Έχουμε δει στις μέρες μας όταν πραγματοποιείται η εκταφή κεκοιμημένων που αργότερα αγιοκατατάσσονται, δεν αγιοποιούνται, πιστεύω να καταλαβαίνουμε όλοι την διαφορά σε αυτά τα δύο ρήματα, μιλάνε κάποιοι για το φαινόμενο της μουμιοποίησης. Τότε πηγαίνουν οι ειδικοί λένε ότι αυτό δεν υφίσταται και η επιστήμη δεν μπορεί να το εξηγήσει. Εγώ όμως μιλάω με συγκεκριμένα παραδείγματα. Τελευταίο φαινόμενο με τον Άγιο Βησσαρίωνα τον Αγαθωνίτη με καταγωγή από την Μεσσηνία και το Πεταλίδι που είχε ενταφιαστεί στη Λαμία στη Μονή Αγάθωνος, εξού και ο χαρακτηρισμός Αγαθωνίτης. Ο τότε επίσκοπος όχι από αμφιβολία αλλά για να κλείσει τα στόματα όσων ήθελαν να πουν εξυπνάδες όπως αυτός εδώ κάλεσε τους επιστήμονες με τα αποτελέσματα που περιέγραψα παραπάνω. Δηλαδή δεν βρήκανε επιστημονική απάντηση και σήκωσαν τα χέρια ψηλά. Με τον ίδιο τρόπο που γίνεται σήμερα η ανακομιδή των λειψάνων σήμερα έτσι γινόταν και παλιά. 

Εγώ εδώ θα πω κάτι τελευταίο αυτό που κουβέντιαζαν και στην καφετέρια ακριβώς η παρέα η από πίσω μου και για αυτό γράφω και το άρθρο. Άκουσα λοιπόν να λένε:

Ήρθε ο άλλος να μας πει για κόκαλα ζώων. Τελικά ποιος είναι το ζώο;

Ρωτούσαν και γελούσαν. 

Την άλλη φορά κάποιος με τα ίδια μυαλά θα αρχίσει να αμφισβητεί και τον Άγιο Δημήτριο τον Μυροβλύτη.

Και επειδή η Θεσσαλονίκη είναι μακριά δεν πάτε μέχρι τον Μυστρά που έχουμε τα λείψανα του Αγίου Γρηγορίου του Μυστριωτη που πριν λίγα χρόνια υποδεχθήκαμε στον τόπο μας από τη Φθιώτιδα; Εγώ σε ανύποπτο χρονικό διάστημα ένα Σάββατο πήγα εκεί για τον εσπερινό. Προσκύνησα τα λείψανα και μυρόβληζαν. Όποιος αμφιβάλλει ας πάρει το αμάξι του να πάει μέχρι το Μυστρά. Αλλά είμαι σίγουρος οι μόνοι που δεν θα πάνε είναι αυτοί που αμφιβάλλουν και αμφισβητούν. Για αυτό και εμείς στην εκκλησία λέμε: Πίστευε και μη, ερεύνα! Δηλαδή είτε πιστεύεις είτε δεν πιστεύεις να ερευνάς. Είναι και το γνωστό: Ερευνάτε τας γραφάς. Βέβαια οι πονηροί υπό την καθοδήγηση του πονηρού διατυμπανίζουν ότι η εκκλησία λέει: πίστευε, και μη ερεύνα. Δηλαδή να πιστεύεις χωρίς να έρευνας. Οι άνθρωποι είναι ή άσχετοι ή επαγγελματίες ψεύτες. 

Και επειδή οι άνθρωποι που είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι καθώς έχουν λάβει το Άγιο Βάπτισμα και από τότε πολλοί δυστυχώς πήρανε διαζύγιο με την διδασκαλία του Ιησού και δυστυχώς εδώ έρχεται και η ευθύνη γονέων, δασκάλων και αναδόχων θα απαιτούν αυτοί ή οι συγγενείς τους να γίνει και για αυτούς κανονικά η εξόδιος ακολουθία τους σε ιερό ναό και μετά να πάνε και να καούνε και στη Ριτσώνα είναι ανάγκη πλέον να έρθει λοιπόν η επίσημη εκκλησία και να λάβει θέση για να μπει ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του. 

Δημοκρατία έχουμε και ο καθένας μπορεί να λέει την άποψή του αλλά θα παίρνει και την απάντησή του.

Φτάνει πια με τους γύρω λόγους που μεταφέρονται από κόμμα σε κόμμα. Ως εδώ και με τους επαγγελματίες διαμαρτυρόμενους. Τα Αγία λείψανα τα έχουμε ανάγκη και είναι και θαυματουργά για αυτό και φυλάσσονται ως πολύτιμο θησαύρισμα. Όμως τα θαύματα δεν είναι για τους άπιστους για να πιστέψουν. Είναι για τους πιστούς που με την πίστη τους μπορούν να μετακινήσουν και βουνά λένε οι γραφές για όσους τις έχουν διαβάσει ή έχουν γνώση τέλος πάντων από τα κηρύγματα της εκκλησίας αρκεί να εκκλησιάζονται τις Κυριακές και να μην κοιμούνται την Κυριακή το πρωί τον ύπνο του δικαίου. 

Και επειδή πρόσφατα είχαμε τα τρία χρόνια από τα Τέμπη όπου ο κόσμος ήτανε πάρα πολύ λιγότερος σε σχέση με πέρυσι και μάλιστα έγραψα και ένα άρθρο για αυτό μάλλον άλλοι που πάνε και σηκώνουν πανό έχουν ανάγκη τον μύθο του ξυλολίου και του λαθρεμπορίου καυσίμων.Ο κόσμος δεν έχει ανάγκη από τέτοια παραμύθια. Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια και το είδαμε στον κόσμο που κατέβηκε φέτος σε σχέση με πέρυσι για τα Τέμπη. 

Όποιος παίζει με το θρησκευτικό αίσθημα αυτού του έθνους ιδιαίτερα τέτοιες μέρες και εμπαίζει τα Ιερά και τα Όσια της πατρίδος μας θα παίρνει την απάντησή του. 

*Και όποιος έχει αλλεργία στην Εκκλησία, στους Αγίους και τα Ιερά Λείψανά τους, στο Ιερό Ευαγγέλιο και εν τέλει στον Χριστό που το δίδαξε καλό είναι αν για παράδειγμα είναι ή ήταν εκπαιδευτικός να μην απολαμβάνει γιορτές Χριστουγέννων και Πάσχα. 

Γιατί «ωραία» τα λένε ορισμένοι αλλά μία χαρά αράζουν στις θρησκευτικές εορτές με τον μισθό και την σύνταξη να πέφτει κανονικά. 

Ό,τι μας συμφέρει δηλαδή. 

Να θυμίσω ότι τα δώρα των εορτών έχουνε κοπεί αυτά τα άτομα διεκδικούν την επαναφορά τους;* 

Γεώργιος Αλατσάς
Πτυχιούχος Μαθηματικός Αθηνών
Master Οικονομικών
Αρθρογράφος, Σχολιαστής, Αναλυτής