Εκτύπωση

https://www.spartorama.gr/articles/74550-oti-mou-gdernei-ti-psuchi/

Spartorama - Print | «Ότι μου γδέρνει τη ψυχή»

«Ότι μου γδέρνει τη ψυχή»

«Ότι μου γδέρνει τη ψυχή»
«Να φωνάζει ως πρόσωπο του Ευαγγελίου το σώσε με»
Οδός Εμπόρων

Ποιος όρισε ότι τα όρια της ψυχής μου είναι τα όρια της γλώσσας μου; Ποιος πιστεύει ότι καθετί που βιώνω μπορώ να το περικυκλώσω με λέξεις, ρήματα, συνδέσμους και λογοτεχνικά σχήματα.

Είναι κάποια πράγματα που ξεπερνούν σκέψεις, φαντασία και ψίθυρους. Όπως αυτό.

Ένας μικρός που ούρλιαζε κλαίγοντας. Έτρεχε αδικαιολόγητα παράξενα προς τα πάνω μου. Έπιασε το ράσο παραπατώντας και κρεμάστηκε με δύναμη. Ηρέμησε. Χαμογέλασε.

Και τότε είδα. Είδα! Εκ γενετής δίχως πέλματα. Να τρέχει για εμένα. Ή μάλλον να τρέχει για το ράσο. Γι΄ αυτό που ποτέ δεν έτρεξα, όντας αρτιμελής.

Να ηρεμεί και να χαίρεται με την παρουσία του άγνωστου. Να φωνάζει ως πρόσωπο του Ευαγγελίου το σώσε με.

Θεέ μου, πόσα ακόμα να δουν δύο μάτια χοϊκά;


Ο Τολιάρας και Νοτίου Μαγαδασκάρης Πρόδρομος